Interpelacja w sprawie funkcjonowania obowiązującego systemu bezpieczeństwa wewnętrznego państwa w zakresie ratownictwa
Dnia 28 stycznia miała miejsce katastrofa zawalenia się dachu hali Międzynarodowych Targów Katowickich (MTK) obciążonego nadmiarem zalegającego śniegu. To tragiczne zdarzenie wydarzyło się w czasie, kiedy halę odwiedzało bardzo dużo zainteresowanych giełdą osób. W wyniku tej katastrofy zginęło 65 osób, a ponad 170 osób zostało rannych, w tym znajdowało się około 13 cudzoziemców. Zdarzenia te sprowokowały różne środowiska i grupy zawodowe do ożywionej dyskusji na temat funkcjonowania obowiązującego systemu bezpieczeństwa wewnętrznego państwa w zakresie ratownictwa. Uaktywniła obywatelską wrażliwość, czego dowodem była niespotykana w swoim wymiarze społeczna akcja wsparcia ofiar katastrofy. W ramach analizowania przyczyn tego nieszczęśliwego zdarzenia powstało wiele wniosków i zaleceń, które w trybie pilnym były powszechnie realizowane. Bez większego problemu administratorzy obiektów odśnieżali dachy i dokonywali dodatkowych przeglądów stanu technicznego obiektów. Można zatem zaryzykować stwierdzenie, że z wielkiej tragedii wyciągnęliśmy wnioski i zaczęliśmy je szybko i skutecznie realizować. Powołani biegli jako powód katastrofy podali zmiany dokonane w projekcie wykonawczym w porównaniu do projektu budowlanego. Zmiany te polegały na zmniejszeniu liczby wsporników oraz innych elementów. Zdaniem biegłych katastrofa mogła nastąpić w każdej chwili, natomiast obciążenie dachu śniegiem było bezpośrednią przyczyną zawalenia się osłabionej przez projektanta konstrukcji dachu. Akcja ratownicza prowadzona była sprawnie i profesjonalnie przy obecności specjalistów, którzy starali się ustalić przyczyny katastrofy. Inne zdarzenia o wymiarze katastroficznym, które nawiedziły Polskę w ostatnich latach prowokują do zadania pytania: Czy wnioski z tamtych tragedii, równie sprawnie i szybko zostały zrealizowane? Katastrofalne powodzie, które spustoszyły pod koniec lat 90-tych ubiegłego wieku znaczny obszar Rzeczypospolitej były poważną próbą skuteczności funkcjonowania systemu ratowniczego w państwie. Przyczyny oraz kolejne etapy akcji ratowniczej i odbudowy zniszczeń były wszechstronnie analizowane. Wśród wielu wniosków dotyczących skuteczności prowadzenia działań ratowniczych pojawiła się konkluzja mówiąca o tym, że można uzyskać znacznie większą efektywność wykorzystania różnych służb, organizacji i stowarzyszeń po: - ujednoliceniu systemu łączności (wymiana informacji) pomiędzy tymi służbami, - poprawieniu jakości zarządzania informacją przez centra, ośrodki dyspozytorskie. W duchu tych wniosków powstała koncepcja stworzenia w ramach pakietu działań offsetowych (związanych z zakupem dla polskiej armii nowoczesnego samolotu myśliwskiego oraz kołowego transportera opancerzonego) projektów wzmacniających i usprawniających system ratowniczy w naszym kraju. Problemy związane z łącznością pomiędzy służbami, organizacjami ratowniczymi i porządku publicznego miały być rozwiązane poprzez uruchomienie jednolitego systemu łączności w oparciu o międzynarodowy standard ˝tetra˝. Poprawę skuteczności zarządzania informacjami miało zapewnić powszechne wprowadzenie do sieci stanowisk dyspozytorskich technologii teleinformatycznych wspomagania decyzji w standardzie C2. W latach minionych prowadzono szereg prac związanych z przygotowaniem uruchomienia obu projektów. Na bazie przekazywanych przy okazji tych prac informacji, organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo w swoich planach działania zaczęły uwzględniać uruchomienie na szczeblu centralnym, wojewódzkim i powiatowym obu projektów. Wszyscy docenili fundamentalne znaczenie dla systemu bezpieczeństwa wewnętrznego państwa tej inicjatywy i liczyli na znaczną poprawę funkcjonowania systemu na każdym szczeblu. Zaniepokojenie wzbudza fakt, że od pewnego czasu brak jest jakichkolwiek jednoznacznych informacji o wstrzymaniu realizacji projektów lub aktualnym stanie ich zaawansowania. W trosce o bezpieczeństwo wszystkich, którzy na terenie Rzeczypospolitej mieszkają, prowadzą działalność gospodarczą lub odwiedzają ją turystycznie, proszę o udzielenie jednoznacznej informacji o losie wyżej wzmiankowanych projektów i ewentualnym harmonogramie ich wdrożenia. Z wyrazami szacunku Poseł Giovanni Roman Warszawa, dnia 7 czerwca 2006 r.
Źródło: