Odpowiedź na interpelację w sprawie zasad kształtowania wysokości osłon socjalnych z tytułu urlopów górniczych
W związku z pismem z dnia 18 marca 1999 r., znak SPS-0202-1589/99 dotyczącym interpelacji posła Andrzeja Zająca wyjaśniam, co następuje: Ad 1. Do czasu uchwalenia ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (DzU nr 162, poz. 1112) zasady dotyczące wysokości świadczeń socjalnych określane były na podstawie wydawanych corocznie rozporządzeń ministra gospodarki. Zmiana wysokości świadczeń socjalnych dokonana w 1998 r. (z 70% w 1997 r. na 75% w 1998 r.) wynikała z założeń Górniczego Pakietu Socjalnego, którego celem było m.in. - oprócz ochrony socjalnej zwalnianych z kopalń pracowników - zachęcenie pozostałych w kopalniach pracowników zatrudnionych pod ziemią do odejścia na urlopy górnicze doprowadzające ich do emerytury. Cel ten miał być osiągnięty nie tylko poprzez podniesienie wysokości świadczenia dla osób korzystających w 1998 r. z urlopu górniczego po raz pierwszy, ale również poprzez stworzenie tym pracownikom możliwości przebywania na urlopie górniczym już nie przez trzy, ale pięć lat. Ad 2. Uchwalenie ustawy, o której mowa w ad 1., jest rozwiązaniem stabilizującym wysokość świadczenia socjalnego w perspektywie do zakończenia obowiązywania tej ustawy. Podsekretarz stanu Jan Szlązak Warszawa, dnia 15 kwietnia 1999 r.
Źródło: