Odpowiedź na interpelację w sprawie kolczykowania zwierząt gospodarskich
Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo Pana Marszałka z dnia 3.07.2003 r. znak SPS-0202-4128/03 w sprawie interpelacji posła Józefa Szczepańczyka, dotyczącej kolczykowania zwierząt, uprzejmie wyjaśniam i informuję, że: Zapisy ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (DzU z 1999 Nr 66, poz. 752, z późn. zm.), w zmianie z dnia 14 lutego 2003 r. (DzU Nr 52, poz. 450) wprowadzają podaną poniżej regulację art. 7 ust. 1 i 4 do 4h: ˝Art. 7. ust. 1. Bydło, owce, kozy i świnie podlegają oznakowaniu ust. 4. Posiadacz zwierzęcia jest zobowiązany do jego oznakowania i zgłoszenia tego faktu Agencji przed opuszczeniem przez zwierzę gospodarstwa, nie później jednak niż: 1) w terminie 7 dni od dnia urodzenia zwierzęcia, w przypadku bydła, 2) w terminie 21 dni od dnia urodzenia zwierzęcia, w przypadku owiec, kóz i świń. ust. 4a. W przypadku bydła, powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce prowadzenia gospodarstwa wydaje decyzję zakazującą wprowadzenia do gospodarstwa i wyprowadzenia z niego zwierząt, jeżeli co najmniej jedno zwierzę utrzymywane w gospodarstwie nie spełnia łącznie następujących warunków: 1) nie zostało oznakowane w trybie, o którym mowa w ust. 4, 2) nie zostało zaopatrzone w paszport zwierzęcia, 3) nie zostało wpisane do księgi rejestracji zwierząt, o której mowa w ust. 11, 4) nie zostało zgłoszone do rejestru, o którym mowa w ust. 8. ust. 4b. Decyzja, o której mowa w ust. 4a, jest wydawana na czas określony do czasu spełnienia warunków, o których mowa w ust. 4a, albo do dnia zabicia zwierzęcia, na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 4c. ust. 4c. Jeżeli posiadacz zwierzęcia nie przedstawi dokumentów potwierdzających pochodzenie zwierzęcia, o którym mowa w ust. 4a, w terminie siedmiu dni roboczych od dnia doręczenia decyzji zakazujące wprowadzania do gospodarstwa i wyprowadzania z niego zwierząt, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję nakazującą zabicie zwierzęcia i zniszczenie jego zwłok; wykonanie decyzji następuje pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii. 4d. Decyzjom, o których mowa w ust. 4a i 4c, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. 4e. Za zwierzęta, o których mowa w ust. 4a, zabite z nakazu powiatowego lekarza weterynarii, nie przysługuje odszkodowanie ze środków budżetu państwa. 4f. Jeżeli zwierzę, o którym mowa w ust. 4a, nie spełnia jednego z warunków, o których mowa w ust. 4a pkt 1-4, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję zakazującą wyprowadzania z gospodarstwa tego zwierzęcia. 4g. Jeżeli liczba zwierząt, o których mowa w ust. 4f, przekracza 20% ogółu zwierząt znajdujących się w gospodarstwie, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję zakazującą wprowadzania do gospodarstwa i wyprowadzania z niego zwierząt. 4h. Decyzje, o których mowa w ust. 4f i 4g, są wydawane na czas określony, do czasu spełnienia warunków w nich zawartych˝. Powyższe zapisy stanowią szczegółową regulację dotyczącą konsekwencji braku oznakowania bydła utrzymywanego w gospodarstwie rolnym. Dodatkową ogólną regulacją związaną z obowiązkiem znakowania zwierząt stanowi zapis ust. 7, pkt 14, art. 7 ustawy, o następującej treści: ˝14. Zwierzęta, o których mowa w ust. 1 i 2 mogą być wprowadzane na rynek, jeżeli są: 1) oznakowanie, z wyjątkiem koni, 2) zaopatrzenie w paszport, w przypadku bydła i koni, 3) wpisanie do księgi rejestracji, z wyjątkiem koni, 4) zaopatrzone w świadectwa zdrowia wystawione przez powiatowego lekarza weterynarii. Z powyższych regulacji prawnych wynika, że rolnicy, którzy nie zezwolą na oznakowanie zwierząt lub sami nie dokonają tej czynności, nie będą mogli wprowadzać zwierząt do obrotu, a w przypadku bydła może być również zastosowana sankcja polegająca na konieczności dokonania uboju zwierzęcia i zniszczeniu jego zwłok, pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii. Ponadto w przepisach karnych zapisanych w art. 51, ust. 2 ustawy, w stosunku do osób, które nie wypełniają zobowiązań wynikających z art. 7 ust. 14, może być orzeczona kara grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku. Sekretarz stanu Józef Jerzy Pilarczyk Warszawa, dnia 18 lipca 2003 r.
Źródło: