Nagłówki

Odpowiedź na interpelację w sprawie narastającego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi ze strony psów należących do ras uznawanych za agresywne, a także mieszańców tych ras

   Szanowny Panie Marszałku! Nawiązując do pisma z dnia 18 maja 2007 roku (sygn. SPS-023-8107/07) przekazującego interpelację Posła na Sejm RP Pani Teresy Cegleckiej-Zielonki w sprawie narastającego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi ze strony psów należących do ras uznawanych za agresywne, a także mieszańców tych ras, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.    Na wstępie wskazać należy, iż obecnie obowiązującą regulacją prawną normującą postępowanie ze zwierzętami, w tym zwierzętami domowymi, jest ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (tj.: Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 z późn. zm.). Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia organu gminy właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa, wydawanego na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa. Zezwolenia, o którym powyżej mowa, nie wydaje się, a wydane cofa się, jeżeli pies będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi i zwierząt (art. 10 ust. 2). Wobec powyższego, każdy kto jest w posiadaniu psa rasy uznawanej za agresywną, jest zobowiązany do legitymowania się stosownym zezwoleniem organu gminy właściwego w przedmiotowym zakresie na posiadanie psa rasy uznawanej za agresywną. Wykaz ras psów uznawanych za agresywne określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 kwietnia 2003 r. (Dz. U. Nr 77, poz. 687). Zauważyć należy, iż psy ras wymienionych w ww. rozporządzeniu charakteryzują się z jednej strony silną budową ciała, a z drugiej strony wewnętrznymi predyspozycjami agresywności. Zatem, uregulowana w art. 10 ust. 1 cytowanej ustawy konieczność uzyskania stosownego zezwolenia na posiadanie psa rasy uznawanej za agresywną podyktowana jest zapewnieniem bezpieczeństwa dla ludzi i zwierząt. Brak uzyskania stosownego zezwolenia skutkuje odpowiedzialnością karną. Zgodnie art. 37a ww. ustawy osoba, która prowadzi hodowlę lub utrzymuje psa rasy uznawanej za agresywną bez wymaganego zezwolenia, podlega karze aresztu lub grzywny. W przypadku ukarania za ww. wykroczenie art. 37a ust. 2 ustawy przewiduje możliwość orzeczenia przepadku zwierzęcia. Podkreślić należy, iż ww. przepisy nie uzależniają wydania zezwolenia od przedłożenia przez właściciela psa rasy uznawanej za agresywną dokumentów potwierdzających jego pochodzenie (rodowodu). Dlatego też uznać należy, iż właściwy organ gminy może uwzględniać wszelkie dostępne i możliwe do zastosowania środki dowodowe, przewidziane przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 roku Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), odnośnie do pochodzenia psa i na tej podstawie wydać zezwolenie, przy założeniu, iż utrzymywanie takiego psa nie będzie zagrażać bezpieczeństwu ludzi i zwierząt. Przesłanką ewentualnej odmowy wydania ww. zezwolenia może przykładowo stanowić postępowanie ze zwierzęciem w sposób określony w art. 6 ww. ustawy o ochronie zwierząt (regulującym nieuzasadnione i niehumanitarne zabijanie zwierząt oraz znęcanie się nad nimi) lub naruszenie zasad określonych w art. 9 tejże ustawy. Ponadto, niezbędnym wydaje się indywidualne rozważenie każdego przypadku także pod kątem możliwości spełnienia przez właściciela psa podstawowej przesłanki, tj. ograniczenie zagrożenia osób (a także i zwierząt) przez potencjalnie agresywne psy. W przypadku ewidentnego, popartego dowodami, zagrożenia stwarzanego przez konkretnego psa utrzymywanego w warunkach niepozwalających na jego bezpieczne utrzymywanie - zezwolenie nie powinno być wydane. Ocena warunków, w jakich pies ma być utrzymywany, winna być dokonana pod kątem bezpieczeństwa w każdym konkretnym przypadku.    Jednocześnie pragnę zauważyć, iż zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (tj.: Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437) - dział rolnictwo obejmuje m.in. sprawy ochrony zdrowia zwierząt, weterynaryjnej ochrony zdrowia publicznego oraz ochrony zwierząt, które (w tym także sprawy objęte regulacją ustawy o ochronie zwierząt) należą do właściwości Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Natomiast właściwość Ministra SWiA w zakresie przepisów ww. ustawy ogranicza się tylko do wydania aktów wykonawczych określających wykaz ras psów uznawanych za agresywne oraz regulujących problematykę wyłapywania bezdomnych zwierząt.    Wobec powyższego, dokonywanie ocen regulacji ustawy o ochronie zwierząt oraz formułowanie w tym zakresie inicjatywy pozostaje we właściwości Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.    Niezależnie od powyższego warto wspomnieć, iż inicjatywa legislacyjna mająca na celu poprawę bezpieczeństwa osób mających kontakt z psami ras agresywnych oraz mieszańcami tych ras, była już podejmowana. W jej wyniku Sejm RP uchwalił w dniu 22 kwietnia 2005 r. ustawę o zmianie ustawy o ochronie zwierząt, która wprowadziła szereg dodatkowych wymogów dotyczących utrzymywania, hodowli i szkolenia ras psów. Jednakże powyższa regulacja nie została podpisana przez Prezydenta RP. W dniu 28 czerwca 2005 r. Prezydent RP wystąpił do Sejmu RP z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie ustawy. Wobec faktu, iż przedmiotowa ustawa nie została podpisana przez Prezydenta RP, trafiła ona do Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka.    Z wyrazami szacunku    Sekretarz stanu    Jarosław Zieliński    Warszawa, dnia 13 czerwca 2007 r.